Category Archives: กินดื่มเที่ยวเมาโม้

เวียดนาม มูกางจ๋าย

เป็นรูปที่ได้มีโอกาสไปเที่ยวเวียดนามครับ แต่ลืมวิธีลงวิธีเขียนไปหมดละ ขอทบทวนแปปครับ ลืมจริงๆ ถือโอกาสปัดฝุ่น wordpress ไปด้วยในตัว ทิ้งไว้ 4-5ปี ตัว woocommerce แซงตัวนี้ไปไกลละ …

iDeasForLife

สาส์นจาก Dalai Lama – ข้อแนะนำในการดำเนินชีวิต

นั่งๆทำงานอยู่ เกิดอาการแบบปลงๆกับชีวิต โยนงานมา ก็ไม่รู้จะโยนให้ใครอีก สรุปแล้วก็ผิดที่เราแหละไม่ตั้งใจทำงาน ฝีมือยังไม่ดีพอ ไม่สนุกกับงาน อดทนไม่พอ นั่งทำเอนิเมชั่นทวีนต่อไปละกัน โลกเขาไป 2-3 divice แม่งก็นั่งทำทวีนไปอย่างนั้นแหละ ทนได้ก็ทน ทนไม่ได้ก็ลาออกไป…..เด๋วนะ ไม่ใช่แล้วล่ะ 5555+ ช่วงนี้เป็นช่วงแบบ ไม่ค่อยมี official website เข้ามาให้ทำ มีแต่พวก ADS แบนเนอร์ Flash เอนิเมชั่น ร้องยี้กันเป็นแถบโยนกันไปมา 555+
ขณะนอนเล่นมือถืออยู่คืนนึง ไปเจอเว็บนี้เข้า “แง่คิดชีวิตงาม” อ่านๆไปมีหลายเรื่องทีเดียวให้ความรู้ และเรียกความรู้สึกเราออกมาได้ ซึ้งหลายเรื่องเหมือนกัน นึกถึงสมัยก่อนยุค Hotmail จะมีเรื่องเล่าเรื่องน่าสนใจจาก Forward Mail มาให้อ่านทุกเช้า เวลามาทำงานมักจะเช็คเมล์อ่านเมล์พวกนี้แหละ ก่อนทำงาน ประมาน 15-20 นาที (Forward Mail เมล์โป๊ อ่านทั้งวัน 5555+) อ่านไปเจอสาส์นจากองค์ ดะไล ลามะ คือ 19. ข้อเนี่ย ถ้าทำได้ทุกข้อ คงจะเป็นคนดีมากอ่ะ สำหรับผมนะ จะพยายามทำให้ได้ทุกข้อเลยละครับ (♪เป็นคนดี แล้วมันไม่มีใคร อยากจะเลว อยากเลวให้มันรู้ไป เผื่อมีใครซักคนต้องการก็พอ ♫) 5555555+ พี่เบิร์ดได้กล่าวเอาไว้ครับ

พระโขนงบอยแบนด์
Continue reading iDeasForLife

บ้านหลังแรก


นโยบาย บ้านหลังแรก : นายสาธิต รังคสิริ อธิบดีกรมสรรพากร เปิดเผยว่า คณะรัฐมนตรี (ครม.) มีมติเห็นชอบโครงการบ้านหลังแรก สำหรับคนที่ซื้อบ้านราคาไม่เกิน 5 ล้านบาท จะได้คืนภาษี 10% โดยประชาชนผู้ที่จะได้สิทธิจะต้องซื้อบ้านของโครงการตั้งแต่วันที่ 22 ก.ย.2554 จนถึงสิ้นปี 2555

โดยกำหนดราคาบ้านเพิ่มขึ้นจาก 3 ล้านบาท เป็นไม่เกิน 5 ล้านบาท และให้หักลดหย่อนภาษีได้เป็นระยะเวลา 5 ปี เพื่อให้ครอบคลุมราคาอสังหาริมทรัพย์ในทำเลในเมืองและกลางเมือง
…………………………………………………………………………………………………

รายละเอียดโครงการบ้านหลังแรก เบื้องต้น

– หากซื้อบ้านราคาไม่เกิน 5 ล้านบาท ผู้ซื้อสามารถนำค่าใช้จ่ายจากการซื้อบ้านไปคำนวณหักลดหย่อนภาษีได้ปีละ 100,000 บาท ในระยะเวลา 5 ปี รวมเป็น 500,000 บาท
– หากซื้อบ้านราคา 1 ล้านบาท ก็จะได้ปีละไม่เกิน 2 หมื่นบาท ในระยะเวลา 5 ปี รวมเป็น 100,000 บาท
ซึ่งก็คือ หักลดหย่อนภาษีได้ไม่เกินร้อยละ 10 ของค่าใช้จ่ายจริง

เงื่อนไข บ้านหลังแรก

ทั้งนี้ สำหรับเงื่อนไขอื่น ๆ ของมาตรการลดหย่อนภาษีบ้านหลังแรกนั้น ผู้ซื้อบ้านจะต้องเป็นผู้ที่เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา และเป็นผู้ซื้อบ้านหลังแรก ไม่รวมผู้ซื้อบ้านมือสอง หรือสร้างบ้านเอง สำหรับนโยบายนี้ ทางกรมสรรพากรประเมินว่าจะมีผลกระทบต่อรายได้ภาษีทั้งหมด (กรณีสูงสุด) ไม่เกิน 1,700 ล้านบาท

บ้านหลังแรก ครม.อนุมัติอีกแพคเกจ ราคาไม่เกิน 1 ล้าน ดอกเบี้ย 0% 3ปี

หลังจากการประชุมคณะรัฐมนตรีวานนี้(28ก.ย.) ครม. มีมติอนุมัติโครงการบ้านหลังแรก เพื่อช่วยเหลือผู้มีรายได้น้อย ด้วยการกำหนดวงเงินมูลค่าบ้านไม่เกิน 1 ล้านบาท ในอัตราดอกเบี้ย 0% เป็นเวลานาน 3 ปี โดยจะให้ธนาคารอาคารสงเคราะห์ (ธอส.) เป็นผู้ปล่อยกู้ ซึ่งรัฐบาลจะต้องชดเชยอัตราดอกเบี้ยให้ 3 ใน 4 ของดอกเบี้ยทั้งหมด หรือประมาณ 300 ล้านบาท

ทั้งนี้มาตรการโครงการบ้านหลังแรกเดิม ให้สิทธิหักลดหย่อนภาษีได้ 10% หรือไม่เกิน 500,000 บาทของมูลค่าบ้านไม่เกิน 5 ล้านบาท นั้น ที่ประชุมมีมติตามข้อเสนอของกระทรวงการคลังที่ปรับปรุงใหม่ เป็นการหักโดยตรงจากเงินที่ต้องเสียภาษี ซึ่งเป็นการหักหลังจากที่คำนวณภาษีเสร็จแล้ว ในระยะเวลา 5 ปี ตกปีละไม่เกิน 100,000 บาท เพื่อให้สิทธิประโยชน์กับผู้ซื้อบ้านได้มากที่สุด

ลางสังหรณ์

ท้าวความ
ผิดสัญญากับตัวเอง หิ้วเบียมากินก่อนนอนสองขวด(หลังจากเลิกกินได้สองอาทิตย์) ตั้งใจลงไปซื้อนมกับน้ำผลไม้ – -*
บรรยากาศมันเป็นใจอ่ะ ฝนตก อากาศเย็นน่านอนแบบกรึ่มๆ

เช้าวันต่อมา(เมื่อวาน ขณะที่เขียนก็พึ่งผ่านมาไม่กี่ชั่วโมง)
ขึ้นสองแถวหน้าบิ๊กซีลาดพร้าว เจอเพื่อนพอดี หลังลงจากสองแถ้วก็เดินข้ามสะพานลอย กำลังจะเดินเข้าบริษัท
ขณะจะเดินเข้าประตูด้านหลังบริษัท ก้มลงปิดเพลงบนมือถือเจองูตัวสีเหลืองๆขนาดเท่าหนึ่งนิ้วมือผม เลื้อยผ้านฝ่าเท้า
ข้างซ้าย ขณะที่ผมกำลังจะย่ำเท้าซ้ายลงไป เต้นสิครับ (เพื่อนเดินนำหน้าไป1ช่วงตัว) มันก็นะ ไม่งั้นก็คงย่ำลงไป
กลางลำตัวมัน เกือบล้ม (ยามหน้าประตู คงมองผมแบบว่า “มันเป็นเหี้ยอะไร” 555+ เซ ออกไปซะขนาดนั้น)
ผมตะโกนบอกเพือนผม มันก็หันมาตกใจทำหน้าแดงๆ “ไหนๆๆ” เออ ใจแม่งตุ้มๆต่อมๆ ฤกษ์ไม่ดีแต่เช้าเลย

ช่วงกลางวัน ทำงานช่วงเช้าหมดไปลงมาพักเที่ยงตอนบ่ายโมง แยกตัวมากินกับเพื่อนสามคน ที่ร้านข้าวข้างสนามฟุตบอล
ของบริษัท แม่ครัวทำอาหารตามที่เราสั่งครบสามคนก็รับประทานกันอย่างว่องไว จู่ๆ ตัวต่อ (ตัวดำๆ ตัวใหญ่ๆ ลำตัวตัดเหลือง)
บินมากวนครับ บินแบบเฉี่ยวหัวและตามผม ผมลุกออกมา มันก็บินมาเกาะจานข้าวผม เืพื่อนผมปัด มันก็ไปกวนเพื่อนผมต่อ
ต้องถือจานข้านเดินย้ายโต๊ะครับ ย้ายถึงสามโต๊ะ เออ เอาเข้าไปสิ ส่วนตัวก็คิดในใจ ว่าวันนี้มันเป็นวันอะไรของกูว่ะ

ตกเย็น เลิกงานแล้วนั่งสองแถวกลับเหมือนเดิม ฝนตกไม่หนังแต่ตกเรื่อยๆไม่มีทีท่่าว่าจะหยุด จำเป็นต้องกลับ
ก็แวะกันร้านลาบสั่งเบียกับกับแกล้มมากินกันสองคน (เพื่อนผมอยู่ซอยตรงกันข้ามกัน) กับอาหารสองอย่าง คุยเรื่องงาน
กันไปเรื่อยเปี่อยแล้วก็แยกตัวกันกลับห้อง ผมกลับมาถึงห้องก็นั่งอยู่หน้าคอม ทำไรโน่นนี่นั่น facebook twitter
อ่านข่าว อ่านทวีตไปเรื่อยเปื่อย สักพัก ก็แบบอารมณ์มันได้ฟิว เลยเดินลงไปซื้อเบียร์มาอีกสองขวด ขณะที่กำลังเดินกลับ
ห้อง ขึ้นบันได ในใจก็คิดว่า วันนี้เราเจออะไรมาบ้างวะเนี้ยย เกิดสดุดขั้นบันไดแ้ล้วล้ม จังหวะที่ล้ม ในมือก็ถือเบียร์
แล้วก็ล้มลงไปแต่ก็เอามือที่ถือเบียสองขวด(หนึ่งมือถือสองขวด มืออีกข้างถือกุญแจห้อง) ล้มลงไปเบียร์ก็แตกไปหนึ่งขวด

ขวดเบียร์ก็แตกมาบาดนิ้วชี้ข้างซ้ายเป็นแผลลึกพอสมควร งานเข้าครับ ผมก็ต้องเก็บเศษแก้ว แต่น้ำเบียร์นี่กลิ่นแรงมากๆ
พรุ่งนี้เช้า แม่บ้านที่ทำความสะอาดตึก ต้องมาด่าผมแน่ๆ

เป็นวันที่ผมรู้สึกแย่มากๆครับ ซวยมาก เสียเลือด วันนี้ไม่มีสาระครับ (จะซวยอีกมั้ยเนี่ย 555+)

ถ่ายรูปอาหาร

[audio:http://www.blog.ibargame.com/wp-content/uploads/2011/03/SuckSeedAcoustic.mp3|titles=SuckSeed(Acoustic)]
งานนอกก็ปิดไม่ได้เจอคู่แข่งทำเว็บปาดหน้าแบบน่าเกลียดมาก งานอาจจะก๊อปกันไปก๊อปกันมา แต่ธุระกิจแบบนี้
เมื่อมีคู่แข่งใหม่เข้ามาขอส่วนแบ่งทางธุระกิจ ก็ไม่น่าจะทำกันถึงขนาดนี้ มันก็ทำให้ผมได้เรียนรู้ชีวิต และเก็บประสบการณ์ชีวิต
ไปเรื่อยๆ ต่อไปนี้เรื่องแบบนี้ถ้าผมเจออีก คงจะแก้ไขสถานการณ์เอาตัวรอดได้ไม่ยาก ฮ่าๆ(ขำแบบฝืดๆ)

ก็ได้รับจ๊อบทำงานเกี่ยวกับพวกการถ่ายรูปอาหาร เงื่อนไขมันก็ไม่ยากแค่ถ่ายออกมาให้ดูน่ากิน แต่มันก็ต้องอยู่อาหารแต่ละร้าน
จะมีไอเดียการจัดแต่งจานอาหารให้น่ากินอย่างไร งานแรกที่ผมได้ไปถ่าย ก็ออกแนวกับแกล้มสุรา อาหารมันเลยออกมาแบบ
ขี้เมาหน่อยๆ(ได้พูดคุยกับกุ๊กที่ทำอาหารมาให้ก็ดูไม่ยาก พวกเดียวกัน อิอิ) มันแตกต่างจากอาหารทางโรงแรม อาหารร้านเหล้า
คงไม่ต้องเน้นอะไรมาก เพราะทำให้ขี้เมากิน ไม่ต้องมีอาร์ทไดเรก คอยควบคุมหน้าตาอาหาร นอกจากรสชาติ เหมือนโรงแรม

อาจจะเป็นเพราะว่าไม่ได้มีคนทำเว็บทุกวัน อาชีพรับจ้างทำเว็บเลยเริ่มลดน้อยลง เด๋วนี้ใครจะมีเว็บไซต์เป็นของตัวเองทำได้ง่ายๆ
ส่วนเรื่องระบบคงต้องคุยกับโปรแกรมเมอร์ ชะลอยว่าเว็บดีไซน์เนอร์จะด้อยค่าลงไปทุกที open source มีให้ใช้กันครอบคุม
ทุกระบบ บางคนอาจจะเอาไปใช้หากินได้แต่ก็คงจะได้แค่ช่วงนี้เท่านั้นกระมั้ง เพราะเด๋วนี้ไม่มีคนไม่รู้จัก website กันแล้ว

สิ่งที่จะเข้ามาเพิ่มมูลค่าทางเว็บไซต์ พวก seo ก็พอจะเอาตัวรอดไปได้ในวันๆในช่วงเวลานี้ ในอนาคตมูลค่าอาจจะลดน้อยลง
อย่างการค้นหาเด๋วนี้ก็ไม่ได้สนใจชื่อเว็บไซต์สักเท่าไหร่ หาสิ่งที่ต้องการเจอก็ปิดหน้าอื่นไปแล้ว หรือลืมชื่อที่เราหาขอมูลโดนใจ
ผมเคยทำงานบริษัทที่ทำเกี่ยวกับพวก seo ทำไมดีไซน์มันออกมาไม่ได้เรื่องเลย พอได้ทำก็จึงรู้ว่ามันถูกครอบคุมด้วยความคิด
ผ่านความคิดหลายๆขั้นตอน ซึ่งไม่ใช่ความคิดจากดีไซน์เนอร์เลยทั้งหมด งานมันก็ออกมาหน้าตาธรรมดาแล้วไปวัดกันที่เพจแล้งค์
pagelank เอาทีหลังซึงมีระยะเวลาหวังผล ปลอบใจลูกค้า เวลาประมานนี้นะ เว็บยู จะติด เพจแล้งค์ประมาณเท่านี้ รอหน่อยนะ

ผมก็ไม่แน่ใจว่าในอนาคต เว็บไซต์จะมีหน้าตาเปลี่ยนไปอย่างไร ที่รู้แน่ๆถ้าเกิดแผ่นดินไหว ระบบทุกอย่างก็ใช้ไม่ได้ ตอนนี้ทั่วโลก
จับตาอุทกภัยที่เกิดกับญี่ปุ่นและเตรียมการ เอาตัวรอดจากเหตุการณ์ที่เกิดกับญี่ปุ่นกันแล้ว แต่บ้านเรายังหานายกที่ดีไม่ได้เลย
ข้าวของแพง ค่าแรงถูก เงิน 100 บาท กินข้าวได้้ 2 มื้อ (จานละ 35 ไม่รวมค่าน้ำ) ปรกติเราต้องกินกัน3มื้อนี่ แต่ผมตื่นสาย อิอิ
เลยขาดไปมื้อนึง (ขาดวินัยในตัวเองไป อันนี้ไม่โทษใครเลย)