[audio:http://www.blog.ibargame.com/wp-content/uploads/2011/05/yak-dai-yin-wa-ruk-kun.mp3|titles=อยากได้ยินว่ารักกัน ดา-เอ็นโดฟิน]

คือความไม่มั่นใจในตัวเอง เคยเป็นบ้างมั้ยเมื่อตอนเด็กๆ ตอนเรียนหนังสือแล้วต้องออกไปพูดหน้าชั้นเรียน ขาสั่นนิดๆ
มือสั่นหน่อยๆ น้ำเสียงไม่ปรกติ เสียงเกร็งๆ สูงบ้างต่ำบ้างซึ่งผมก็ไม่รู้ รู้แต่ว่ามันไม่ใช่เสียงผมอ่ะ มันผิดคีย์ธรรมดา
ของผมมาก เอาเรื่องอยู่เหมือนกัน

บางทีก็พูดไป ทำหน้ายิ้มไป แต่น้ำตามันเอ่อ เหมือนจะไหลออกมา พยายามบังคับมันพร้อมกับยิ้มไปและห้ามไม่อยาก
ให้น้ำตาไหลออกมา ทั้งๆที่มันไม่ใช่เรื่องเศร้า แต่เป็นกิจกรรมที่เราต้องออกไปทำ มีทั้งความกังวลตรงนี้ และเรื่องที่เตรียม
มาพูดก็จำได้มั่งไม่ได้มั่ง ว่าเตรียมมาพูดเรื่องอะไร บางครั้งก็จบเอาดื้อๆเลย แรกๆก็อาย แต่หลังๆ ถ้าได้ออกมาพูดก็จบ
เอาดื้อๆเลย อาศัยความรู้สึกคิดว่าตัวเองเป็นเด็กที่เกเร เป็นเด็กที่ไม่เอาถ่าน และก็กระทำไปด้วย ตอนนั้น

ช่วงนี้ไม่ได้ศึกษาอะไรใหม่ๆ วิทยาการทำเว็บแนวใหม่ๆ ด้วยความคิดส่วนตัว คิดว่าเว็บไซต์หลักหากไม่น่าสนใจจริง
คงจะไม่มีคนเข้ามามากเท่ากับเว็บไซต์ที่นำเสนอข่าวสารแบบ Real Time เข้าแล้วออก อ่านแล้วไป อ่านแล้วผ่านไป
อ่านข่าวสถานะกาลในโลกปัจจุบันที่อาการน่าเป็นห่วง เด๋วร้อน เด๋วหนาว เด๋วฝนตก และช่วงนี้ผมก็เข้า facebook
มากกว่าเข้า blog ตัวเอง (^^”) twitter บ้าง อะไรบ้าง … บลาๆ

ตัวนี้ผมไปอ่านมาจากใบปลิว ที่เค้าแจก ตอนนั้นเดินไปหน้าเดอะมอล์บางกะปิ แล้วก็ได้มา อ่านดูเอาแล้วกันนะครับ

Read More