Monthly Archives: July 2010

หิ่งห้อย ที่อัมพวา

“วงจรชีวิตเริ่มตรงนี้ ระยะวางไข่ 8-14 วัน เป็นตัวหนอน ส่วนหนึ่งก็ลงน้ำ
อีกส่วนขึ้นบก แต่ทั้งสองกลุ่มรุกคืบเข้าหาเป้าหมายเดียว คือหอยทาก
หรือหอยในป่าชายคลอง อาศัยหอยเป็นอาหารและเป็นที่พัก ฝังตัวอยู่กับหอย
ลอกคราบ 5 ครั้ง 3-12 เดือน แล้วก็ออกจากตัวหนอน เป็นดักแด้ ซ่อนตัว
อยู่ในกองใบไม้ผุ ตามเปลือกไม้ที่สงบเงียบ 7-14 วัน วงจรชีวิตสุดท้าย
ดักแด้จะกลายเป็น……… โผผินบินขึ้นฟ้า ใช้แสงเรียกหาคู่สู่สม
“และมีต้นไม้ เป็นวิมานรัก”
ลำตัวเหมือนตัวหนอนน้อย ยาวตั้งแต่ 0.4 มม. ไปถึง 2.5 มม.
ตัวผู้มีปลาย ก้นกระพริบไฟได้สองปล้อง ตัวเมียกระพริบไฟได้หนึ่งปล้อง”

เรื่องนี้เคยเขียนลง space msn ในเดือนธันวาคม ปี 2006 เรื่องราวชีวิตของหิ่งห้อย ครั้งนี้ก็มีโอกาสไปดู
เป็นอย่างที่มีบางคนเคยบอกไว้ว่า บางสิ่งบางอย่างที่สวยงามไม่สามารถถ่ายทอดออกมาให้ได้ดูกันได้ง่ายๆ
ต้องไปดูด้วยตาของตัวเอง ผมก็พยายามหลายครั้งที่จะถ่ายตัวหิ่งห้อยที่เกาะต้นไม้ กระพิบเหมือนต้นคริสมาส
ก็ไม่ติดสักทีเลยเลิกถ่าย ดูอย่างเดียว เลยเข้าใจที่เค้าพูดกัน

เวลาฝนตกคิดถึงอะไร ?

1.น้ำท่วมซอยแน่นอน(เช่าหนังไว้เมื่อวานวันนี้ต้องเอาไปคืน ซวยจริงๆ)
2.เมื่อวานเห็นมีอุจระสุนัข หลายจุดเลยบริเวณหน้าหอพัก (เศร้ามาก เวลาต้องเดินลุยน้ำออกไป – -*)
3.และแล้วหลังฝนหยุดก็ต้องลุยน้ำออกไป (T-T ฮืออออ)

จากนิทานเรื่องมดกับตั๊กแตน
วันหนึ่งในฤดูร้อน
มดพูดกับตั๊กแตนว่า “ฤดูฝนจะมาถึงแล้ว เรามาตระเตรียมที่อยู่และอาหารกันเถอะ”
ตั๊กแตนตอบว่า “เรายังมีเวลาอีกเยอะ เราร้องเพลงและเต้นรำกันเถอะ”
แต่มดบอกว่า “เราไม่มีเวลาทำอย่างนั้นหรอก”

ช่วงฤดูร้อนที่ผ่านมา มดทำงานทั้งวันสร้างรังและกักตุนอาหารแต่ตั๊กแตนเอาแต่ร้องเพลงเที่ยวเล่น
เช้าวันหนึ่งฤดูฝนก็เริ่มขึ้น ฝนตกหนักแทบทุกวัน เจ้าตั๊กแตนไม่มีที่อยู่และอาหารกิน มันติดสินใจ
ไปหามด ขออาหารจากมด แต่มดบอกเสียใจ “ฉันไม่มีอะไรให้คนเกียจคร้าน” เจ้าตั๊กแตนจึงเดินกลับ
ด้วยความเศร้า
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : จงเตรียมพร้อมและตั้งมั่นอยู่ในความไม่ประมาท สำหรับเหตุการณ์ในอนาคต

When i was the BlackSheep

ตั้งแต่ผมรู้สึกตัวว่าเป็น “แกะดำ” ภายใน “Network” หนึ่ง ซึ่งเกิดการเปลี่ยนแปลงแบ่งออกเป็นหลายก๊ก ผมก็เริ่มค้นคว้าหาความ
หมายของแกะดำ จนได้ไปเจอเข้ากับเวปไซต์ของ Blacksheep.co.th ก็เลยทำให้เปลี่ยนแนวคิดกบฎที่เกิดภายในใจตัวเอง
อยากจะศึกษามันขึ้นมา ก็เลยคัดย่อตามความเข้าใจและก็บันทึกไว้ที่สมุดบันทึกออนไลน์ของผม เผื่อจะมีใครที่ตกอยู่ในสถานะการณ์
เดียวกัน

ในส่วนตัวที่ผมคิดว่าผมเป็นแกะดำเข้าแล้วล่ะ คือกลายเป็นคนแปลกหน้าใน network ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ไม่รู้ที่มาและที่ไป
ซึ่งอาจจะเกิดจากการแย่งพื้นที่ทำมาหากินบน network นั้น จากความเขียวขจีก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเทา เป็นเวปไซต์ที่ดีมากๆครับ
เพิ่มทางเลือกให้กับความคิดได้ดีทีเดียว

คนอื่นอาจมอง ส้ม เป็นแค่ผลไม้ แต่บางคนมีมุมมองที่ แตกต่าง เกิดจาก ประสบการณ์ ที่เจอมา เช่น ส้ม มันเหมือน จุดเล็กๆ
บนพิ้นสีเขียว บนฟ้าสีคราม (ผมมองออกแบบนี้ คุณอาจไม่เข้าใจ)

อยากได้ยินแต่เสียงเพลงอ่ะ

จำความได้ว่าตอนประมาณมัธยม1 แม่ได้ซื้อกีตาร์โปร่ง YAMAHA F310 ให้ ราคาก็ตกอยู่หลายพันแต่จำไม่ได้ว่าเท่าไหร่
คนละตัวกับน้องชาย(ลูกของลุง) อายุห่างกัน 1 ปี พร้อมกระเป๋าหนังคนละอัน ข้างในตัวกีต้าร์โปร่งก็ใส่กันชื้น 1 ซอง เป็นอะไร
ที่แบบชอบมากหลังจากที่ได้ไปเล่นของเพื่อนมา ก็พอจะมีเบสิคการเล่นกีตาร์ติดตัวอยู่บ้าง แล้วกีตาร์โปร่งตัวนี้ก็เสียไปตอนไป
เรียนที่ไทยวิจิตรศิลป์เชียงใหม่ ฟังเพลงนี้ทีไรแล้วก็นึกถึงมันทุกที

“when i was a black sheep !”
บางสิ่งบางอย่างเมื่อถึงเวลาอันสมควร มันก็จะผ่านเข้ามาในชีวิตของเราเอง เจ้าสิ่งนี้ก็ไม่รู้จะเรียกมันว่าอะไร มันไม่สนใจว่าเรา
จะพร้อมหรือไม่พร้อม สิ่งที่เราควรจะเตรียมพร้อมเมื่อถึงเวลาที่ต้องสัมผัสมัน ก็คือ ยอมรับมัน และพยายามมีสติ ไม่ลืมความ
เป็นตัวของตัวเราเอง ไม่ลืมจุดมุ่งหมายของตัวเอง ในเมื่อเป็นแกะดำแล้วก็คิดให้เป็นแกะดำไปเลยสิ ยากตรงไหน ฮ่าๆ

การแข่งขัน กับ การพักผ่อน

ยุคนี้คำว่า การแข่งขัน กำลังขึ้นสมองไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องบอกว่า “ต้องพร้อมสำหรับการแข่งขัน” นี่อาจจะเว้นเฉพาะคน
ที่มีอาชีพเป็นศิลปินบริสุทธิ์ แบบ คุณถวัลย์ ดัชนี ที่ขายตัวเองได้ด้วยความยิ่งใหญ่บารมี ไม่ต้องรอให้อากู๋โปรโมตแบบ
ศิลปินแกรมมี่

แต่หากเป็นคนธรรมดา ไม่ว่าจะทำอะไร ก็มักจะต้องแข่งขันอยู่ดี บางคนแข่งแบบไม่ลืมหูลืมตา จนป่วยไปเลยก็มี หรือไม่
ก็แข่งจนเหนื่อยตายไปก็มี เพราะว่าลืมพักผ่อน ก็ใกล้จะได้ลาพักร้อนแล้วละครับ ก็อยากจะขอใช้สิทธิ์นั้นเด๋วนี้ แต่ว่านะ
อีกนิดเดียว ฮ่าๆ

ฝรั่งให้ความสำคัญกับการพักผ่อนอย่างมีวินัย เห็นได้จากการที่ผู้บริหารฝรั่งมีการลาหยุดกันได้เป็นเดือนๆ และเขาก็ใช้มัน
อย่างจริงจัง หายไปจากสำนักงานไปพักผ่อนกันจริงๆ

ก็ได้แต่บอกตัวเองว่าให้ตั้งใจทำงานเต็มที่ ทำจนถึงวาระที่สำคัญ ลืมเรื่องที่ทำให้จิตใจหม่นหมองไปซักพัก มุ่งมั่นกับงาน
หมกมุ่นกับมัน มองในมุมกลับ หากเวลาการทำงานน้อยลง แต่รายได้ไม่ได้ลดลงนั่นคือ เวลาของผมมี(มูล) ค่่ามากขึ้นนั่นเอง